|
Dit herstellingsoord voor TBC-patiënten bestaat uit een hoofdgebouw, de twee
patiënten- paviljoens (het Henri ter Meulenpaviljoen en Dresselhuyspaviljoen), drie
werkplaatsen en het dienstbodehuis De Koepel. Centraal op het 120 hectare grote terrein ligt
het hoofdgebouw met aan beide zijden de patiëntenpaviljoens. Bepalend voor de
oriëntatie en plaats voor deze drie gebouwen waren bezonning en een vrij uitzicht. De
gebouwen boden plaats aan 128 patiënten. Een geplande uitbreiding met een derde en vierde
paviljoen werd nooit gerealiseerd.
Het hoofdgebouw bestaat uit drie stroken op de begane grond die door een kruisvormige
verdieping met elkaar verbonden zijn. Het maatsysteem is gebaseerd op eenheden van 1,5 meter.
Het gebouw heeft een slanke in het werk gestorte betonnen draagconstructie met
momentreducerende overstekken. De gevels zijn grotendeels in stalen glaspuien uitgevoerd.
De vervallen gebouwen worden sinds 1998 naar ontwerp van Wessel de Jonge en Hubert-Jan Henket
gerenoveerd. Het hoofdgebouw is sinds 2004 in gebruik voor conferenties. Het Dresselhuyspaviljoen wordt nog
gerestaureerd. De overige gebouwen worden voor een revalidatiecentrum gebruikt. Het dienstbodehuis De Koepel
is ingericht als bezoekerscentrum.
|
Locatie52°12'02'' (N), 5°09'11'' (O) Loosdrechtse Bos 7 Loosdrechtse Bos Hilversum
Ontwerp
Johannes Duiker
Bernard Bijvoet
OpdrachtgeverStichting Diamantbewerkers Koperen Stelenfonds "Nieuwe Levenskracht"
ConstructeurJan Gerko Wiebenga
Bruto vloeroppervlak6.000 m²
Ontwerp - Realisatie1924 - 1932
LiteratuurWonen TABK - 1982-22 Architectuur in Nederland, Jaarboek 2003 - 2004
|