> > Bouw Wei-Wu-Ying Center for the Arts in Taiwan

Bouw Wei-Wu-Ying Center for the Arts in Taiwan

Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding
Zoom in op afbeelding
Naar grootformaat afbeelding

15-03-2013 - Mecanoo won in maart 2007 de prijsvraag voor het Wei-Wu-Ying Center for the Arts. De bouw is nu halverwege. Architectuur.ORG sprak met projectleider Friso van der Steen over de realisatie van het grootste en meest complexe gebouw dat Mecanoo in haar 30 jarig bestaan ontwierp.

foto's van de bouw en impressies van de theaterzalen (beeld: Mecanoo)

Het Wei-Wu-Ying Center for the Arts wordt gebouwd in de zuidelijke havenstad Kaohsiung in het dichtbevolkte Taiwan. Het klimaat wordt gekenmerkt door hoge temperaturen (25-35 graden) en veel regen. Ook komen er aardbevingen en tyfonen voor. Dit betekent op bouwtechnisch vlak onder andere dat de constructie van gebouwen zwaarder moeten worden gedimensioneerd dan in Nederland en dat hoge drempels noodzakelijk zijn om te voorkomen dat gebouwen onder water lopen.

Het Wei-Wu-Ying Center for the Arts wordt gerealiseerd aan de rand van een voormalig militair terrein van 65 hectare. In de nabijheid ligt een stadion en een metrohalte. Het cultuurgebouw vormt de entree tot een groot stadspark. Mecanoo liet zich voor de vorm van het cultuurcentrum inspireren door de op dit terrein aanwezige tropische Banyan boom die bescherming biedt tegen hitte en regen. Resultaat is een gebouw met een grote beschutte en publiek toegankelijke buitenruimte: Banyan Plaza.

De schaal van het cultuurcomplex is indrukwekkend. De footprint van het alzijdige gebouw is een rechthoek van 157 bij 226 meter, met een vloeroppervlakte van 141.000 m². Een groot deel van de installaties is ondergebracht in een apart ondergronds gebouw van 50 bij 70 meter om geluidsoverlast te voorkomen.

De zalen (een concertzaal met 2.000 stoelen, een zaal voor opera met 2.260 stoelen, een theaterzaal met 1.254 stoelen en een kamermuziekzaal van 470 stoelen) zijn met elkaar verbonden op het voor logistiek bestemde kelderniveau en op foyerniveau dat gelijk het dak vormt. Dit dak raakt op een plaats het glooiende maaiveld, hier bevindt zich een openluchttheater. Qua vorm lijkt het gebouw enigszins op BMW Welt in München van Coop Himmelb(l)au (2003-2007), een soort sandwich met boven en onder een dicht volume en daartussen een grote transparante ruimte. Wei-Wu-Ying center for the arts krijgt echter een grote buitenruimte. Dit openbare gebied tussen de zalen, het Banyan Plaza, is visueel verbonden met de foyers van de zalen. Daglicht valt door skywells van 6 bij 6 meter en kleinere daglichten. De wanden van deze organische gevormde ruimte met veel dubbelgekromde vlakken kunnen worden aangelicht met dynamische projecties vanuit kroonluchters en de skywells.

Het bleek niet mogelijk om met conventionele maquettebouwtechnieken een goede maquette van het prijsvraagontwerp te maken. Daarom werd hiervoor een 3D printer aangeschaft die inmiddels veelvuldig wordt gebruikt in het Delftse architectenbureau.

In april 2010 is de bouw van het Wei-Wu-Ying Center for the Arts gestart. Nu de hoofddraagconstructie voltooid is, wordt begonnen met de realisatie van de gevel van het gebouw. Aan de materiaalkeuze van deze huid ging een uitgebreid onderzoek vooraf. De architect wilde een naadloze gevel, die met lokale techniek kan worden gemaakt. Bovendien moest de gevel de dubbelgekromde vormen van Banyan Plaza kunnen volgen waar de wanden vloeiend overlopen in vloer en plafond.

Aluminium, tegels en stuc vielen als materialen af. De laatste twee materialen in combinatie met de dubbelgekromde vormen heeft Mecanoo uitgetest in 2008 in een paviljoen voor een meubelbeurs in Milaan.

Uiteindelijk is gekozen voor een techniek uit de scheepsbouw.: 6 mm dik staal op voor scheepsbouw kenmerkende verstijvingsribben. De platen worden met een lasersnijder gemaakt en dan koud vervormd tot de juiste kromming. De platen met de sterkste kromming worden gemaakt in Groningen, de meer vlakke platen bij een scheepswerf in Kaohsiung.

De concertzaal is, net als bijvoorbeeld Hertzbergers Vredenburg, een surround zaal, waarbij de stoelen over 360 graden rondom het podium zijn opgesteld. De akoestiek van dit type zalen is lastig te voorspellen. Om deze te testen is een maquette schaal 1:10 gemaakt. Een andere bijzonderheid is het mechanische concertorgel uit 2 delen. Boven het podium bevindt zich een luifel die kan zakken om de podiumakoestiek te beïnvloeden.

Met zijn futuristische vorm is het Wei-Wu-Ying Center for the Arts een opvallende verschijning binnen het oeuvre van Mecanoo. In dit ontwerp is het idee van een grote overdekte buitenruimte van het theater en congrescentrum La Llotja de Lleida in Llerida in Noord-Spanje (2005-2009) verder uitgewerkt. De huidige stand van zaken maakt nieuwsgierig naar de uiteindelijk oplevering van het grootste cultuurgebouw van Azië.

Recent Architectuur Nieuws

(21-03-2017) - Open Toren Dag in Amsterdam

(20-02-2017) - Architectuur van de Lage Landen in het DAM

(13-01-2017) - Recensie: Rotterdam woont

(23-12-2016) - Expositie ontwerpen Sluishuis bij ARCAM

(23-12-2016) - Nominaties Mies van der Rohe Award 2017

(28-11-2016) - BIG / BARCODE wint competitie Sluishuis

(28-10-2016) - Expositie over architecten Schoemaker in Bronbeek

(19-01-2016) - Nieuw onderwijslandgoed voor Revius Lyceum Doorn

(19-01-2016) - Financiering Collectiegebouw Boijmans rond

(19-01-2016) - Broers Rietveld lid van Akademie van Kunsten

(12-01-2016) - Kraaijvanger ontwerpt kantoor Rabobank Gouwestreek

© Architectuur.ORG - 1999 - 2017 | info@architectuur.org | RSS-feed | Twitter | LinkedIn | Facebook